Podstawy wiedzy o płodowych komórkach macierzystych

Komórki macierzyste pełnią rolę prekursorów wyspecjalizowanych komórek żywych organizmów, m. in. krwi, wątroby, skóry, błon śluzowych i innych tkanek, formujących żywe ciało. Ponieważ dojrzałe komórki wyspecjalizowane mogą przeżyć jedynie ograniczony czasokres ich liczba w ciele powinna być ciągle wznawiana. Komórki macierzyste pełnią rolę systemu naprawczego ciała, uzupełniającego ciągle zużywane dojrzałe komórki wyspecjalizowane tkanek. Komórki macierzyste mogą ulegać podziałom asymetrycznym, powodując powstawanie komórek-matek, które zabezpieczają samoodtwarzanie się, czyli powstawanie nowych komórek, zdolnych do różnicowania, i w ten sposób generując powstawanie nowych dojrzałych komórek specjalistycznych.

Rozmaitość komórek macierzystych powiązana jest z dużym potencjałem różnicowania tych komórek, a jest on nawet większy od takowego u zapłodnionego jaja, zygoty. Dlatego i zygota i komórki macierzyste są zdolni do różnicowania się, w efekcie którego może powstać każdy rodzaj dojrzałych wyspecjalizowanych komórek ciała. Przy pierwszym podziale pierwotnie wysoki potencjał różnicowania zostaje zachowany. Przy następnych podziałach i dalszym rozwoju komórki macierzyste stają się coraz bardziej wyspecjalizowane, lecz ich potencjał różnicowania się zmniejsza.

W naszej klinice wykorzystujemy do terapii 5-8 tygodniowe komórki macierzyste. Potencjał różnicowania tych komórek pozostaje bardzo wysoki i zachowuje się na tym poziomie aż do 9 tygodnia rozwoju. Tego rodzaju komórki macierzyste są w stanie różnicować się niemal we wszystkie typy dojrzałych komórek, pochodzących ze wszystkich 3 warstw zarodkowych. Stosowane przez nas komórki macierzyste w porównaniu z innymi typami komórek macierzystych (m. in. komórki pępowinowe czy dorosłe komórki macierzyste i inne) mogą przemieniać się w najwięcej rodzajów dojrzałych komórek, są najbardziej uniwersalne. Z drugiej zaś strony stosowane przez nas komórki macierzyste już zdążyły ulec pierwotnej specjalizacji w kierunku poszczególnych warstw embrionalnych i dlatego utraciły zdolność niekontrolowanego wzrostu i rozmnażania się, czyli utraciły zagrożenie prowokacji procesu nowotworowego. Na tym etapie już wiadomo, która komórka czy jaki rodzaj tkankowy komórki w jaki rodzaj komórek dojrzałych ma się przekształcić. W eksperymentach stwierdzono, że komórki embrionalne, czyli 1-2 tygodniowe, mają zdolność niekontrolowanego wzrostu i rozmnażania się (czyli generowania procesu nowotworowego, który powoduje powstawanie guzów). Dlatego nasze komórki są inne, bardziej dojrzałe i nie są w stanie nieść zagrożenia nowotworowego, czyli nie stwarzają ryzyka powstawania guzów.

Ponadto przeszczepy naszych płodowych komórek macierzystych nie powodują zjawiska odrzucania ich przez organizm biorcy, ponieważ antygenowa ekspresja immunologiczna tych komórek (HLA) jeszcze nie występuje lub jest minimalna. Z kolei dorosłe oraz pępowinowe komórki macierzyste posiadają ekspresję antygenową czyli cechy zgodności immunologicznej, co może powodować problemy z tą zgodnością pomiedzy dawcą a biorcą i wymagać dodatkowych zabiegów czy terapii lub stosowania wyłącznie własnych czyli autologicznych komórek macierzystych.
Po 9 tygodniu rozwoju embrionalnego komórki macierzyste ulegają dalszej specjalizacji czy różnicowaniu, co oznacza powstawanie bardziej wyspecjalizowanych komórek macierzystych, które się spotyka już nie tylko w płodzie, ale także u noworodków i dorosłych organizmach. Naprzykład krwiotwórcze komórki macierzyste spotykane są głównie w szpiku kostnym i odpowiedzialne są za ciągłe powstawanie nowych krwinek, żeby zastępować ciągle zużywane i uszkadzane stare krwinki. Z krwiotwórczych komórek macierzystych powstaje dwie linie bardziej wyspecjalizowanych komórek macierzystych, które w trakcie dalszej specjalizacji formują dojrzałe krwinki czerwone, monocyty, czy T i B limfocyty. Z wiekiem liczba komórek macierzystych maleje.

Dla noworodków wskaźnik komórek macierzystych wynosi 1/10000, dla nastolatków 1/100000, po 50 roku życia ich liczba spada do 1/500000 i po 70 roku życia wynosi zaledwie 1/1000000.

Tak więc rozwiązanie zagadnienia odnowy i uzupełnienia puli młodych zdrowych komórek czy aktywacja własnych komórek macierzystych organizmów jest kluczem do rozwiązania zagadnienia - jak żyć dłużej, pozostawać dłużej młodym oraz skutecznie i naturalnie leczyć szerokie spektrum schorzeń, będących wynikiem redukcji liczby zdrowych komórek.

Wprowadzone do organizmu biorcy płodowe komórki macierzyste wędrują w ogniska uszkodzeń tkankowych, wbudowują sie tam, zastępując czy uzupełniając uszkodzone lub utracone komórki oraz ulegają specjalizacji, poddając się wpływom regulacyjnym nowego gospodaza zgodnie z jego aktualnymi potrzebami i w ten sposób odbudowują naruszoną strukturę tkankową i funkcje żywego zdrowego ciała. Ponadto płodowe komórki macierzyste mogą produkować określone istotne ilości ważnych biologicznie aktywnych substancji, m. in. krwiotwórczy czynnik wzrostowy, interleukiny, czynnik wzrostowy tkanki nerwowej, czynnik martwicy nowotworów, czynnik angiogenezy, czynnik neurotroficzny i inne.